Ruben Scheire heerst op Belgisch kampioenschap Mountainbiken

Gepubliceerd op: 18 juli 2016
Ruben Scheire heerst op Belgisch kampioenschap Mountainbiken

Op het Belgisch kampioenschap in Ottignies heeft Ruben Scheire (Habitat MTB Team) de titel bij de elites in de wacht gesleept. Na een spannende wedstrijd ging hij Sébastien Carabin (Merida-Wallonie) en Jonas De Backer (Blanc Gilets) vooraf.

In het après-Nystijdperk kleurde met Bart De Vocht, Ruben Scheire, Séba Carabin en Jonas De Backer een viertal deze Belgische titelstrijd bij de elites. Ook Jeff Luyten probeerde zijn wagonnetje aan te pikken. Net als vorige week tijdens de WB-manche in Lenzerheide draaide het echter opnieuw vierkant voor de Kempenaar die er reeds in de tweede ronde de brui aan gaf.

Vooraan diende De Vocht als eerste de rol te lossen. De drie andere koplopers bleven wel lang bij elkaar. Carabin probeerde even aan de haal te gaan en ook De Backer deelde een prikje uit. Geen van beiden geraakte echter definitief weg. Scheire's demarrage in de op twee na laatste ronde waas wel de goede.

De olympiër kwam in de resterende twee ronden niet meer in de problemen en bereikte met een voorsprong van een kleine halve minuut solo de finish. Achter Scheire wisselden de posities niet meer. Carabin hield zijn tweede plaats vast en ook De Backer hield stand op rang drie. De Vocht werd vierde, voor teamgenoot Kevin Van Hoovels die na een erg constante wedstrijd in volle finale nog veldrijders Tom Meeusen (zesde) en Wietse Bosmans (zevende) remonteerde. Frans Claes, Didier Bats en Jens Vandekinderen maakten de top-10 vol.

Ruben Scheire: 'Titel geeft me veel voldoening'

Met zijn eerste titel bij de elites gaf Ruben Scheire een seizoen, dat sowieso al niet meer stuk kon na zijn selectie voor de Olympische Spelen van Rio, nog wat meer kleur. “Ik wist dat het fysiek een zwaar rondje was. De wedstrijd zou ook in de klimmen beslecht worden. Met mijn trainer Geoffry Maes had ik afgesproken om het in het begin rustig aan te doen en anderen de wedstrijd te laten maken. Ik voelde me zeker niet super en verloor bergaf altijd wat terrein, wat ik op de tussenstukken opnieuw goedmaakte. Pas in de tweede wedstrijdhelft ben ik vol beginnen doorrijden. Toen ik drie ronden voor het einde demarreerde had ik direct een kloof van een twintigtal seconden. Vanaf dan wist dat dat het zou goed komen, want het vinnige van voordien zat er bij de andere twee niet meer op. Deze titel geeft niet alleen mezelf, maar ook mijn hele entourage veel voldoening. Op naar Rio nu “.

Bron.: Mountainbike.be

ruben
naar nieuwsoverzicht vorige pagina